Mijn grootste kopzorgen

Bas op het buro

09:59, 31.5.2010 .. 0 reacties .. Link

Vrijdag 28 mei Bas mocht vandaag op het politiebureau verschijnen om een verklaring af te geven van zijn brief die hij aan de buren heeft gegeven. Ze had aangifte gedaan en dat wisten we, maar het verspreiden van zo'n brief is een "misdaad". Het is laster en smaad. SORRY???????, Dus na al haar roddels bij de sportschool, kinderdagverblijf, buren en notabene een zakenrelatie over ons en haar ex. Klaagt zij ons aan??? Of tenminste Bas...... Dit is een gekke wereld! We hebben niets met haar agressieve uitbarstingen en rare fratsen gedaan en volgens mij is dat wat zij doet strafbaar! We hebben alleen melding gedaan van de schade aan de auto (975,- aan schade) en de rest hebben we genegeerd omdat we ook bang waren dat het haar ex zou schaden en we lekker met ons eigen leven bezig zijn en nou dit! Die griet is echt gek. Maar goed Bas is naar het bureau gegaan en heeft zijn verhaal gedaan en dat was het. Hij is ook bereid om die brief in te trekken maar dan mag ze voor het eerst in haar leven wel eens verantwoordelijkheid nemen voor haar daden. Ze verschuilt zich achter dikke krokodillentranen en lacht lief en speelt haar slachtofferrol en daar komt ze ver mee maar er zijn ook al een hoop mensen die het door hebben. Ze zal steeds minder mensen om zich heen hebben op deze manier. Maar ze zoekt troost in vriendschappen met medelijden voor haar. En ook met dit soort acties kan ze weer meer medelijden kweken want ze moet zelfs een rechtszaak beginnen tegen haar buren omdat die zo gemeen zijn. Jach ik hoor het haar vertellen. Dat ik er ook in gestonken ben met haar verhalen over haar vorige exen en andere zogenaamde gebeurtenissen en ik vond het echt zielig voor haar. Zo'n warm mens??? Een andere buurman had me ooit gewaarschuwd en hij had gelijk (ze kan hem ook nog aanklagen wegens laster) Onze buren verwachten ook een baby en mag die baby dan wel van dat loeder naar het kinderdagverblijf hier tegenover???

aswolk brengt ook rust

08:28, 21.4.2010 .. 1 reacties .. Link

21 april

Inmiddels is er behoorlijk wat rust gekomen bij ons thuis. Ik heb een deur dicht gegooid, zoals ik eerder bedacht heb is het me ook gelukt. Dat geeft me zoveel rust! Nadat we een uitnodiging van de wijkagent hadden gekregen heeft Bas hem een gepeperde mail gestuurd. In het kort kwam het erop neer dat hij de werkwijze van hem als wijkagent onprofessioneel vond. Hij gaf aan wel met iemand anders om tafel wil maar niet met hem. Bas heeft ook zijn hart gelucht bij hem. We hebben een hoop meegemaakt het afgelopen jaar en we hebben de tijd en energie niet om haar dwars te zitten zoals ze beweert. Ik zou daar ook niet moeilijk over doen als dat wel zo was. Het was in het kort een jaar uit ons leven wat Bas hem stuurde.
De reactie van de wijkagent hadden we dan ook helemaal niet zo verwacht. Het enige waar hij op leek te reageren was het feit dat Bas hem onprofessioneel noemde. Hij stapte compleet over Bas zijn verhaal en feiten heen.
De wijkagent zou een bemiddelingsburo voor ons inschakelen. Bas heeft daarop gemaild dat hij pas in gesprek gaat als de schade aan onze auto is betaald en zij in ieder geval d'r excuses aanbied.
Mij krijg je niet gek. Ik ga echt niet met haar in bemiddeling. Ik heb niet de behoefte dat het goed komt tussen ons. Ik ga ook zeker niet de negatieve aandacht waar ze naar hunkert voeden. Ik doe daar niet aan mee. Ik wil d'r stem niet horen en ik hoef haar ook niet te zien. Het enige wat ik van haar wil is dat ze ons lekker met rust laat, maar ze is dit soort van aandacht vragen zo gewend dat ze wel niet zal stoppen.
Mij een biet! Ik draai me om en ga verder. We hebben een nieuw huis dat volgend jaar klaar is en er zijn nog veel meer leuke dingen waar we naar uit kijken. Nu het weer wat beter is ga ik als het effe kan met die kleine op pad en genieten we met zijn drieeen. Die kleine is al een echt boef en zorgt voor een hoop lol in huis.
We hebben dus ook geen contact gezocht met bemiddelingsburo en zijn dat ook niet van plan.

J. heeft ondertussen elke 3 weken zijn oudste zoon voor een halve dag maar dat lijkt nu ten einde te komen omdat ze nog steeds alles anders wil dan de regels zijn. Ik vind het erg voor hun oudste zoon. Nu heeft hij eindelijk regelmatig contact en nu lijkt het weer op te houden.
Hun oudste zoon heeft goede instructies van zijn moe en deinst naar achteren als hij mij ziet om elke confrontatie met mij te vermijden als zijn moeder in de buurt is. Ik betrapte mezelf op een gevoel dat ik hem heb opgegeven. Ik heb me afgesloten voor mijn gevoelens voor hem. Ik schrok ervan maar ik heb het kleine deurtje tussen hem en mij ook dicht gegooid.
Het spijt me maar ik kan niet met die gevoelens omgaan. Ik mis je maar wil dat niet voelen.
Hun jongste zoon ziet J niet meer dan kan ze niet aan. Nou het zal wel. Ik zie het heel anders n.l. : Hij is weg gegaan toen ze expres zwanger is geworden en dus mag hij het kind ook niet zien.

In ieder geval ze vliegt weer (stewardes) en ze vertrok ergens vorige week en door de aswolk kwam ze pas een week later terug. Met een brede grijns heb ik het nieuws gevolgd en dacht stiekem dat ik best bij haar in de hotelkamer wilde zijn gewoon om haar paniek mee te maken. Ik vond het erg voor de kinderen maar ik denk dat je af en toe toch krijgt wat je verdient. Dus denk ik dat de aswolk naast een vruchtbare grond ook wel een leuke situatie heeft veroorzaakt. Zou ze in die week nou gedacht hebben: Ik mis mijn kinderen wel heel erg zou J zich ook zo voelen? Helaas heeft de aswolk haar geen verstand bij gebracht want ze heeft nu een andere buurvrouw in het vizier.Ze heeft haar al een aantal keer uit de tent gelokt en ook met die buurvrouw dreigt het uit de hand te lopen.

Bas mag naar het buro

07:47, 19.3.2010 .. 0 reacties .. Link

19 maart
Afgelopen dinsdag ben ik geopereerd en is mijn rechter schildklier verwijderd met een cyste daarin.
Het was een groot ding en zat mijn ademhaling in de weg.
Zeker bij stress had ik het benauwd. Eenmaal in het ziekenhuis had ik bedacht dat we het allemaal anders gaan doen als ik weer thuis ben.
Ik probeer dat mens uit mijn hoofd te bannen en iedere actie van haar melden bij de politie en dan vergeten.
Ik kan me niet blijven druk maken en het heeft al helemaal geen zin om het te begrijpen want dat is een onbegonnen zaak.
Ik heb J een mail gestuurd over het voorval bij muziekles omdat ik me echt zorgen maak om hun kinderen die zijn er steeds bij (ons kind nu ook) en ze maakt daar geen onderscheid in. Ik kan me niet voorstellen dat het de bedoeling is om je kinderen aan dit soort gedrag bloot te stellen.
Achteraf heeft die hele situatie bij muziekles erin gehakt bij mij. De dagen daarna was ik leeg, op! Je doet zo je best om het zo leuk te maken voor die kleine en dan komt hij toch in dat soort situaties terecht en hij was zeker van de rel.
In ieder geval ik lag dus in het ziekenhuis en werd goed verzorgd en lag bij wat oudere mensen die echt mijn hart hebben gestolen. Echt gelachen met hun. Als ik zo mag zijn op de leeftijd van 91 of 93 dan teken ik ervoor. Bas komt kijken de eerste nacht en ik ben te beroerd om maar wat te zeggen en hij vertrekt later weer. Het ging echt niet goed en de verpleegsters halen de arts er nog bij om me te controleren. Spugen is alles wat ik kan en ik vraag om vla zodat ik dat er weer uit kan gooien. De morfine maakte me te misselijk en moest mijn lijf uit.
De volgende dag ben ik er weer en het gaat goed. S'middags komt Bas buiten het bezoekuur en we gaan in het restaurant zitten. Als we later afscheid nemen vertel ik hem om te bewijzen dat ik er weer ben dat ze Milly hebben gevonden en dat een politieagent het heeft gedaan.
Bas noemt de naam van onze wijkagent en zegt even tussen neus en lippen dat die een brief naar hem heeft gestuurd. Ik zegt iets van Ohhh en probeer zo nonchalant mogelijk te reageren maar sla ondertussen op tilt. Bas is uitgenodigd op het buro om verschillende meldingen vanaf onze straat te bespreken en Bas is niet van plan om daarop in te gaan. Bas stelt me gerust en vertrekt.
Ik begin alweer te malen en word vreemd genoeg toch benauwd. Ik besluit om me bezig te houden met mijn kamergenoten omdat dat beter is voor mijn herstel.
Gisteren ben ik thuis gekomen en ik moet echt zeggen dat ik een goede tijd heb gehad in hetziekenhuis.
Goed verzorgd en ik mis mijn kamergenoten toch een beetje.
Ik zag de brief van de politie op tafel liggen maar het is niet meer dan een uitnodiging.
Aanstaande maandag gaan we een midweekje weg en gaan we genieten maar dan zou Bas die morgen nog naar het politieburo moeten en dat gaat niet gebeuren.
We hebben er van alles aan gedaan om het conflict op te lossen en nu doen we er van alles aan om het uit de weg te gaan. Ons huis staat te koop, Ons kind zit bij een andere kinderopvang 5km verderop ipv degene die tegenover ons huis is.(Ze heeft daar dus ook voor elkaar gekregen dat we ons kind daar niet kunnen plaatsen) De auto staat niet meer op onze eigen plek. Mijn werkdagen zijn aangepast zodat ik niet tegelijk vrij ben met haar. Sorry, maar misschien gaan wij hier een beetje te ver in.
En meneer de wijkagent die tot de conclusie kwam dat wij haar met rust moeten laten en niet andersom die wil nu wel ons verhaal aanhoren????
We steken er geen energie meer in. Punt uit
Ze zal ons nog gaan missen! Want op een hele gekke manier is dit toch een vraag naar communicatie.
De auto zo parkeren zodat we er niet tussen komen dat zou toch een reden moeten zijn om bij haar langs te gaan. Stampend voorbij ons huis lopen en dan goed naar binnen kijken zou normaal een reden zijn dat ik naar buiten zou kijken om naar 1 van mijn buren te zwaaien. Maar we komen maar niet aan de deur en ondertussen draait ze het hele verhaal om want zij is zielig. Ze is aleenstaand met 2 kinderen en d'r ex heeft haar voor de buurvrouw gedumpt.Daar ga ik weer!
We steken er geen energie meer in. Punt uit

muziek voor de kinderen

11:34, 9.3.2010 .. 1 reacties .. Link

dinsdag 9 maart
Sep en ik hebben een druk programma. Eerst naar het consultatieburo en dan naar muziek.
Het loopt wat uit bij het consultatieburo dus ik moet zowat rennen om op tijd te komen.
Ik kom hier voor het eerst en weet dus niet precies waar ik moet zijn.
Maar dan zie ik een bekende fiets. Die van de buurvrouw D. Zij zal hier met R het jongste zoontje zijn maar vast niet in dezelfde groep. Met lood in de schoenen naar binnen en ik hoop dat ze geen scene trapt.
Eenmaal binnen word ik ontvangen door de juf en we kleden ons snel om, want alle andere kindjes zijn al binnen. Ik denk dat D ook binnen is maar dan wacht ik wel buiten dan hoeven we elkaar niet te zien.
Dan knalt de deur open en ik hoor D zeggen : Dit word niets het is zij of ik! Ik begrijp ineens dat we dus samen in de les worden verwacht. IK vind het prima het gaat om die kleintjes. De juf komt ook naar buiten en vraagt wat er is. D begint te ratelen en is overstuur. Ze staat zo dat ik haar niet kan zien maar iedereen kan haar wel horen. Ze zegt tegen de juf dat ze haar gemaild heeft met onze namen om te vragen of wij ons hadden ingeschreven. De juf zegt dat ze dat helemaal niet heeft gekregen en richt zich tot mij. Ik weet niet wat er aan de hand is. Ik zeg dat ik er geen problemen mee heb om samen de les te gaan volgen. Ik had me er op verheugd om te zien hoe Sep op zoiets zou reageren. En ik ben van plan om hier van te gaan genieten met mijn jochie en dat laat ik me niet ontnemen door haar.
Dan begint D te tieren: Ze bedreigt me en heeft bij alle buren een brief in de bus gedaan met daarin. Dat ik een gevaar vorm voor haar en haar kind en ze heeft aangifte gedaan. Ik zeg rustig tegen D Dan moet je van onze auto afblijven en niet ieder keer schade aanbrengen. Ze tiert verder: Ze bemoeit zich met mijn priveleven en houd geen rekening met de kinderen. Ik denk: Ja ja, vandaar dat jij nu in het bijzijn van allemaal kinderen je zo aggressief reageert en dat je nu vertrekt met R je jongste zoontje en hem daarmee zijn pret ontneemt. Ze scheld en ze doet, maar ik hoor het niet meer. De juf reageert erop door te zeggen dat het niet aardig is wat ze zegt. D zegt: Je weet mijn verhaal en zij gaat ook niet weg dus ik ga! De juf zegt tegen haar: Je moet ook een keer door met je leven! Daarop zegt ze: Dat probeer ik ook maar zei houd me tegen. Ik denk: Hoe doe ik dat dan om met de eer te strijken om jou het leven zuur te maken.
Werkelijk waar! Hoe dan? Effe simpel. Dus zij deelt een klap uit, ik verdedig me en dan draaien we het ineens om. Want dan geef ik haar een klap? Ik snap het niet meer.
Ze zegt nog iets maar ik ben mijn interesse al weer kwijt. Ik wil de les gaan volgen en wil haar geen ruimte geven in deze. Er zitten binnen mensen te wachten. D roept nog: Veel plezier met dat klotewijf en vertrekt met Haar jongste zoontje. Die had ik wel willen zien van dichtbij hij is al behoorlijk groot. Even later lopen Sep en ik de ruimte in en ik zeg tegen de ouders en hun kindjes Goedemorgen denk ik! Ik weet me even geen houding te geven maar ik weet zeker dat D ze binnenkort haar hele verhaal gaat opdringen. De les begint en Sep is een beetje verlegen maar hij vind het erg interessant allemaal kindjes, zingen en aan het einde van de les begint hij zelf op mijn schoot heen en weer te wiegen.
Ik probeer me te concentreren maar denk ondertussen wel. Dat D wel erg van de wereld is! Zou er nou nog iemand in haar omgeving zijn die dat in goede banen lijdt want dit kan niet lang goed gaan. Ik vind het erg voor Sep en R hun jongste zoontje die zaten ertussen. En weer is Sep getuige van het feit dat D zijn moeder uitscheld.
Na de les loop ik naar de juf om te vragen wat ik hier mee moet! ( Om eerlijk te zijn wil ik Sep dit niet ontnemen maar ik wil ook dat R iets leuks heeft en om eerlijk te zijn wil ik ook D niet in de weg zitten.
Ik ga haar bijna zielig vinden! ) Ik zeg dat ik me niet wil verdedigen maar dat ik zeker wel aangifte heb gedaan om wat ze gedaan heeft. Ik zeg dat het beste zou zijn dat we in een ruimte gezet moeten worden effe schelden en dan weer verder dan is zij haar kwaadheid kwijt. Ik zeg: koffiedrinken gaan we nooit meer doen. Maar als volwassenen in 1 ruimte moet toch kunnen. De juf is het met me eens en zegt dat ze d straks belt. Ze zal me vanmiddag opbellen!

aangifte doen

08:28, 6.3.2010 .. 0 reacties .. Link

Vandaag heb ik aangifte voor de schade aan onze auto.
Ik ga met lood in de schoenen daar heen. Ik bedenk nog een excuus: dat we er toch niets mee kunnen omdat ik dit helemaal niet wil doen. Het gaat me te ver maar ze laat ons geen keus.
Toen ik de politie belde om een afspraak te maken voor de aangifte vertelden ze me. Dat als ik geen getuige heb of ander bewijsmateriaal, we haar niet als dader kunnen aanwijzen.
Maar ja, ik ga maar dan is het maar voor het archief! Ik heb wat foto's van de schade met de mooie lichtgele lak en wat foto's van haar parkeergedrag. Ik word geholpen door een aardige agente en ze vraagt: Je komt aangifte doen van doorrijden na aanrijding onbekende dader. Ik begin mijn verhaal. Nou eigenlijk weten wij wie het gedaan heeft. Ik laat de foto's zien en vertel dat we al een tijd last hebben van haar pesterijen maar we hebben geen getuige. Ik zeg dat we een afgesloten garage hebben alleen toegankelijk voor bewoners met vaste parkeerplekken. Ik vraag hoeveel lichtgele auto's zijn er? Ze noteert de tijdlijn en ik vervolg mijn verhaal over mijn gesprek met de wijkagent en ze ziet dat mijn gegevens bekend zijn in het systeem. Ze zal straks nog even kijken of dat daar over gaat.
We hebben nog lol over het feit dat ik zulke goeie foto's heb gemaakt (ahum) Je kan er niet omheen er is schade. Tot mijn verbazing vraagt ze of ik haar wil aanwijzen als dader in de aangifte en ik zeg: JA.
Ze vertelt dat het voor 99% zeker is dat zij het heeft gedaan en ik ben blij. We hebben iets tastbaars! Ze komt hier niet mee weg als we willen.
De agente luistert naar me en is begripvol. Ik word blij! Ik vertel haar dat we een niet zo aardige brief hebben gestuurd naar de buren omdat we het zat zijn en geen slachtofferrol willen spelen. Ze zegt er geen begrip voor te hebben als iemand zo doordraait. Ze vraagt me of ik enig idee hebt hoe het zover is gekomen. Ik vertel in een notendop het verhaal en ze luistert (dat had ik de wijkagent nog niet zien doen) maar doet er niets mee maar wilde gewoon even het verhaal horen. Ik voel me opgelucht en ze leest mijn aangifte voor. Ik vind hem meesterlijk. Het staat er precies zoals het is. Ze kijkt nog in het systeem en ziet inderdaad dat de wijkagent het verhaal in het systeem heeft gezet. Ze zegt dat als ik nog eens met hem wil praten ik hem gewoon kan bellen. Ik zeg dat ik daar over na ga denken maar dat ik nu even aan andere dingen wil denken.
Ik ben blij en borrel van de energie.
Wij hebben de langste adem.

de buurman wil ook wat zeggen....

07:42, 6.3.2010 .. 0 reacties .. Link

Donderdag 4 maart
Vanavond gaat Bas de videobeelden van de beveiligingscamera bekijken. Mijn vriendin komt op bezoek en kunnen we lekker bijpraten maar niet hierover. Ik heb haar zo lang niet gezien. Ze is lekker vroeg en Bas gaat bijna weg zodat we lekker kunnen beppen. Maar.... dan komt de buurman die zo intense relatie met haar heeft!
Hij heeft onze brief mee. Hij is kwaad want hij voelt zich erg aangesproken vanwege de laatste zin.De zin : Wij vinden dat een ieder die haar steun geeft anders dan professionel hulp, haar steunt in haar acties klare taal toch? Hij vertelt van te voren dat hij er niets van wil weten maar heeft er zo zijn mening over. Ik denk dat Bas en ik de enige zijn die een mening mogen hebben aangezien wij van beide het verhaal kennen.Hij vertelt ook dat hij er niets mee te maken heeft. (dan heb ik nieuws voor je: Je zit er tot je nek in) Hij wil ook de details niet weten en vind dat de brief uiterst dramatisch is en dat we dus maar wat verzinnen. IK word emotineel en smeer hem naar de keuken.
Waarom kom je dan? Ik wil schreeuwen dat hij op moet rotten uit ons huis! Maar eerlijk is eerlijk hij moet ook de gelegenheid krijgen om zijn mening te vertellen. Hij lijkt klaar en Bas begint maar de buurman geeft hem geen kans. Bas vraagt of hij hem wil laten uitpraten en na dat steeds harder te zeggen tot schreeuwens aan toe houd hij eindelijk zijn mond.
Ondertussen sta ik met mijn vriendin in de keuken en ze begint tegen me te kletsen maar ik ben er al niet meer bij. Als in slowmotion geef ik antwoord. Shit dit wil ik niet maar ik ben verdoofd op en ik wil allen maar naar buiten om lekker in de kroeg te zitten en gezellig te kletsen. Hou op met die rotzooi. Maar we gekozen om dit loeder aan te pakken dus we gaan verder. De waarheid komt op tafel. Dikke punt.
Bas word gebeld en moet naar de andere buurman voor de videobeelden.
Maar de buurman blijft zitten en langzaam loop ik terug naar de bank . Waarom blijft hij zitten? Hij zegt weer wat maar ik hoor het niet. Tenminste ik reageer maar ik weet niet meer wat hij zei. Dan begint hij: Het zou zo leuk zijn met al die kindjes op het plein bij elkaar binnen lopen en met elkaar spelen. Ja, zeg ik en van mijn mag het ! Dat mag het al de hele tijd maar R mag niet hier voor de deur staan of naar binnen kijken. Hij heeft interesse in Sep maar mag niet met hem spelen. Ik hou Sep niet tegen als hij naar dat loeder wil om met de jongens te spelen. Hij zegt: ..............niets! Hij blijft door praten over het ideaalbeeld.
Ik breng het neutraal en zeg. Er is een keus gemaakt een lange tijd geleden om de issues niet uit te praten. Ik heb van de zomer nog een sms gestuurd met de vraag: Wat moet er gebeuren zodat we weer normaal contact hebben? Daarop kreeg ik een verhaal over J en verwijten en eisen. Dat was geen antwoord en na wat smsjes van haar was ik het alweer zat. Ik trok weer een beerput open met leugens en daar paste ik voor. Maar ja onze buurman wil de goede vrede bewaren!!!!! En ook vriendjes met ons blijven. Ik denk ondertussen dat hij nooit meer welkom is hier. Nu overweeg ik nog om hem een duidelijke brief te schrijven met daarin wat vraagstukken.
Als je een goede vriendschap hebt moet je elkaar ook de waarheid kunnen zeggen en ik vraag me af of hij de ballen heeft om tegen loeder de waarheid te zeggen. Of speelt ze haar toneelstuk zo goed dat hij alles gelooft.???
Hij vertelt nog het een en ander en opeens word ik link en ik schreeuw: Ik zit er niet op te wachten dat ik op de ring bijna een ongeluk hebt omdat zij aan onze auto moet zitten godverdomme wat een etter.
Doe die oogkleppen af en denk na. Ik heb hem van zomer al gezegd dat ze met meer dan 4 buren ruzie heeft en dat komt niet door J maar omdat ze zelf niet spoort. Ja, het is heus lastig voor haar maar is dat een reden om je dan als een debiel te gedragen.
Nou ja, dat zal ik wel nooit helemaal begrijpen.
Hij gaat na een wat rustig aflopend gesprek over (stomme) koeien en kalfjes weer weg en dan kan ik eindelijk met mijn vriendin kletsen maar niet hierover!

woensdag 3 maart

08:27, 3.3.2010 .. 0 reacties .. Link

Gisteravond heeft Bas een brief bij de buren in de brievenbus gedaan met daarin de boodschap dat we dit niet accepteren en vooral ook de situatie met de spiegel en het bijna ongeluk! Het is een heftige brief maar dekt de lading. Ik/we zijn het zat en ik ben op. Waar gaat dit over? Het is geen onderdeel van een plan om de buren tegen haar op te zetten maar we hebben tot nu toe steeds ons mond gehouden omdat J het dan weer op z'n dak kreeg. Aangifte doen heeft geen zin omdat we geen getuige hebben en dan is het haar woord tegen het onze. Ook al is de verf op de schade lichtgeel en is het een afgesloten garage met vaste plekken en staat zij met haar lichtgele auto naast ons.
Ik vertrek naar mijn werk en vind het spannend wat er zal gebeuren. Misschien ziet ze in dat het gevaarlijk is wat ze doet. Of dat een ander wel een auto heel wil laten. Ik weet dat zij er niet veel om geeft. Ze had die auto toen gekocht omdat hij o.a. ook geel was en R hun zoontje zei dat het een sponge bob auto was.
Er zat ook al een deukje in we hebben daar nog een geintje over gemaakt dat wij dat niet gedaan hebben. Toen was het grappig nu denk ik dat ze die deuk beste wel eens tegen ons kan gebruiken, maar dat moet dan nog bekend zijn bij de garage waar de auto vandaan komt.
Ik bedenk al allerlei scenario's om me enigzins voor te bereiden op wat er komen kan. Ze kan natuurlijk zeggen dat R hun zoontje de deur perongeluk open zwaaide. (moet hij wel heel sterk zijn) Maar dan had ze een briefje in de bus kunnen gooien met de excuses. Of dat het kwam omdat we haar klem gezet hadden. Maar de schade is aangebracht met haar achterdeur.
Maar eigenlijk maakt me dat al niet meer uit. Het belangrijkste is dat Bas voor zijn gevoel nu ook wat heeft kunnen zeggen en voor wat betreft Sep zit dat hem heel hoog. Wat natuurlijk logisch is. Er had van alles kunnen gebeuren. Dan was ik nog liever zelf dood gegaan dan dat die kleine wat was overkomen. Nou ja, daar moet je ook niet teveel bij stil staan word ik alleen maar bang van.
In ieder geval toen ik thuis kwam zag ik dat haar auto anders stond en ik ben bang om naar de zijkant van onze auto te kijken. Geen schade en de spiegel zit goed. Ze moest vandaag werken als het goed is dus is weer als een halve gare gaan parkeren dus zelfs nu na onze brief maakt het totaal geen indruk.
Ik stap in en ik zie dat ze een deuk heeft. Ik schrik maar dat heb ik niet gedaan! Ik zou dat wel willen maar helaas ik heb er het lef niet voor gehad. Dit heeft ze zelf geregeld zeker iemand op haar werk. Haar auto staat ook zo ver naar voren om te laten lijken dat onze voorportier in haar deur heeft gezeten. Slimme meid. Wat een stinkdier. Ik geloof mijn eigen gedachten niet. Maar stel je voor als ze onze aangifte omdraait en zegt dat ze bij ons schade heeft aangebracht omdat wij dat bij haar hadden gedaan dan bekend ze dus schuld van het expres aanbrengen van schade. Wij hebben haar klemgezet en zo dat ze allen via de passagiersstoel kan instappen maar schade aanbrengen zover was het nog niet gekomen. Ik zou er graag de verantwoordelijkheid voor nemen...Ik stuur Bas een berichtje en ik besluit dat ik onze auto niet meer op onze plek zet. Het loeder!
Ik stop voor vandaag ga lekker slapen. Ik kan nog wel uren door ratelen maar het word toch niet meerhelder. Ik ga die kleine een kus geven.

Schade aan auto

08:57, 2.3.2010 .. 0 reacties .. Link

dinsdag 2 maart
Gisteren had ik J aan de telefoon en we hadden het over zijn ontmoeting met R zijn jongste zoon.
Ze hadden voor het eerst bijna de hele dag samen en ze hadden het heerlijk gehad, dat was goed te horen.
Ik vertelde hem dat het de afgelopen tijd erg rustig was op het plein. Vandaar dat ik niets meer op mijn blog hebt gezet.
Een aantal weken geleden was ik in een kledingwinkel bij ons in de straat, die meiden die daar werkten kende ons beide. We hadden het over ons huis wat te koop staat en ze hadden het ineens over d en dat ze nu wel eens bevallen moest zijn. Ik ontweek dit onderwerp maar ze weten dat ze een vriendin/buurvrouw van me is en ze vonden het zo sneu voor haar. Alleenstaand een 2e kind en hij is met de buurvrouw vertrokken bla bla het bekende verhaal.
Ik begon te zweten omdat ik moeite moest doen om mijn mond moest houden.
WAT!!!! Ten eerste het is haar zieke gedachte dat hij zogenaamd met een andere vrouw is vertrokken en niet om haar. Ten tweede waarom zou je mij dan nog moeten vermelden Ten derde wat bezielt je om dit in een winkel te gaan vertellen en helemaal aan mensen waar ik dus ook zaken mee doe.
Maar goed ik ging los en vertelde het hele verhaal. Ze hadden het niet verwacht maar ik schoot vol. Ik dacht aan R wat heeft hij hiervan mee gekregen.
Maar toen ik thuis kwam vertelde ik dit aan Bas en was het alweer kwijt.
Ik dacht daarna: de waarheid achterhaalt zich wel.
Maar dat was dus het enige wat er was voorgevallen afgezien van het feit dat die auto van haar graag met onze auto wil knuffelen.We maken er grappen over en ik vertel J dat ik binnenkort wel een stuk schuimrubber om de auto heen bind. We lachen erom.

Maar goed s'avonds komt Bas thuis en vraagt me heel rustig: Heb jij tijd om morgen aangifte te doen?
Ik dacht nog heel even: de belastingaangifte hoeft toch pas eind van de maand weg? Maar helaas hij bedoelde politieaangifte. Bas zei dat we schade hadden aan de auto. Het eerste ogenblik geloofde ik het niet. Dat durft ze niet! dacht ik...... Ik loop naar beneden en kijk en ik schrik ja, hoor een hele lichtgele vlek met een deuk.
Laat zij nou net een lichtgele auto hebben.
Waarom heeft ze dit gedaan? We hebben haar allebei niet gezien of gesproken. Wat is er gebeurd? Ik snap er niets van! Kan iemand me wijs maken in deze gekte.
Als ik weer binnen ben bespreek ik het met Bas en de oude woede komt weer een beetje boven.
Vanmorgen liep ik weer naar de auto omdat ik nog even wilde zien hoe erg het was. Shit shit shiit.
Ze heeft het gewoon gedaan. Gisteravond was haar auto weg en nu staat hij er weer en dit keer is ook onze spiegel weer ingeklapt en ik denk aan de vorige keer dat ze dit had gedaan.
Wat bezielt haar?

laatste brief (ook niet door haar gelezen!

04:34, 25.1.2010 .. 0 reacties .. Link

D,
Ik heb begrepen van J dat je nog steeds (zelfs na 1 jaar) denkt dat hij de buren tegen jou op heeft gezet.
Voor lange tijd heb ik gedacht niet reageren op je fratsen, want dat is het niet waard, en je begrijpt het toch niet.
Ook nu denk ik dat het totaal zinloos is om je dit te schrijven omdat je het toch weer verdraait maar ja,
In de 2 andere brieven kun je de rest lezen maar de situatie zoals die nu is tussen ons heeft niets met J te maken maar alles met ons en heb je dus geheel aan jezelf te danken.
Wij zijn namelijk zelf ook volwassen en kunnen heel goed voor ons zelf denken.
Jij weet heel goed hoe ik ben en confrontaties hebben we vaker gehad en toen ben ik altijd naar jou toe gekomen maar dat doe ik niet meer. Ik trap niet meer in je poepelegein! Ik heb je nog nooit verantwoordelijkheid voor je daden zien nemen! Maar je kan J hier niet de schuld van geven en ook niet R als schild gebruiken
R staat tegen mij te fluisteren dat hij niet tegen mij mag praten?????
Pedagogisch verantwoord? Ik ben blij dat ik af en toe nog een dikke glimlach krijg.
Dat maakt mijn dag weer goed. Echt waar! Ik mis hem en ik kan me zo voorstellen dat J hem ook mist en een hele grote wens heeft om zijn 2e kind voor het eerst vast te houden. Hopelijk voordat ie volwassen is. Ik zie R vaker dan zijn eigen vader hem ziet. Zuur!
Snap jij dat ? maar dat zal wel J zijn eigen schuld zijn.
Ach waar bemoei ik me mee maar ik heb geen eigen leven natuurlijk.

Mijn wens: Dat J samen met R op de eerste verjaardag van Sep komt.
Maar waarschijnlijk kan J pas komen als Sep ligt te slapen anders word de politie gebeld.

Neem niet de moeite om te reageren, heeft geen zin.
Je verhalen ken ik al.
(Enneh ik heb zelf bedacht om een brief te schrijven)

Sandra

nog een oudere brief.

04:12, 25.1.2010 .. 0 reacties .. Link

D,

Ik heb vanmiddag een tijdje met R gespeeld en gepraat en dat ontroerde me heel erg.
In ieder geval zo erg dat ik nu 2 uur s’nachts deze brief aan jou schrijf.
Ik mis hem d.w.z. wij missen hem en wij houden ook van hem.
Het was heel mooi om die lichtjes in zijn ogen te zien en zijn schaterlach te horen. Het was jammer dat het net leek dat oma ons in de gaten hield.
Ik zal nooit iets zeggen of vragen aan R wat hem zal schaden of in de war brengen.
Hij wilde zelf het een en ander over zijn vader weten en dat heb ik spelenderwijs afgeketst.
Ik ga ervan uit dat je nu zelf hebt verteld hoe het zit en dan zou het alleen maar verwarrend zijn als ik met een ander verhaal kwam. Misschien kun je hem wel vertellen dat papa niet boos op hem is want dat lijkt hem wel dwars te zitten.
R wilde Sep graag zien en dat mocht van mij maar alleen als dat van jou mocht. Hij vertelde me dat hij niet bij ons naar binnen mocht. R is net als jij altijd welkom geweest en we hebben dat altijd zo gevoeld totdat je met rare acties en vreemde verhalen kwam. Op een gegeven moment was je ook niet meer voor rede vatbaar en ik heb je toen ook verteld dat ik best wil luisteren maar ik ben bevriend met jullie beide.
Alles wees erop dat je probeerde mij partij te laten kiezen. Je was kwaad toen J bij ons aan tafel zat maar je hebt nooit je afgevraagd waarom hij bij ons was. Je trok de meest negatieve conclusie.
Ik vind het heel erg verkeerd van je dat je slecht over J praat waar R bij is zelfs als hij je meerdere keren schreeuwend vraagt (met zijn handen op zijn oren) of je wil stoppen met praten. Die situatie heeft er bij mij ingehakt en doet me nog steeds verdriet.
Jullie moeten toch een nieuw leven opbouwen. Natuurlijk kunnen jullie tieren schreeuwen, schelden maar dat doe je niet waar je kind bij is. (heb het alleen over de situaties waar ik bij was)
Naar mijn idee kloppen je verhalen ook niet. Ik ken je 6 a 7 jaar en ik weet dat je er wel eens wat bij verzint of wat aandikt. Doen we allemaal wel eens.
Maar misschien door de hormonen is dat versterkt.
Ik hoorde alleen blinde woede en sorry ik was ook zwanger dus ik trek het niet om alle dagen langs te komen en een beetje oneerlijk om mij dat te verwijten.
Wat betreft R vind ik dat “jullie” verkeerde keuzes maken. R heeft toch ook recht op zijn vader. Ik kan me niet voorstellen dat je niet meer weet hoe die twee met elkaar om gaan. Zowel J als jij zijn nooit onverantwoordelijk met R om gegaan dat weet je zelf ook wel. Sorry dat ik me er mee bemoei maar het is voor R.

Wij (Bas en ik) hadden jouw boosheid naar ons toe misschien niet met boosheid moeten beantwoorden.
Wij hebben nooit partij gekozen of een complot tegen je gehad zoals je dacht/denkt.
Als een 3 jarig jongetje bij mij voor de deur staat en steeds kijkt of jij het goed vind maak ik me zorgen.

oude brief die ze nooit heeft gelezen.

03:58, 25.1.2010 .. 0 reacties .. Link

Ik was zomaar benieuwd wat ik ook alweer naar haar had geschreven over ons conflict.

Deze heeft ze nooit gelezen omdat ze de envelop ongeopend bij ons in de brievenbus heeft gestopt.
De namen laat ik weg. Je weet maar nooit. Maar D is de eerder besproken buurvrouw en j onze vriend de ex en r hun oudste zoontje.

D,

Mijn reactie past niet in een sms dus maar even zo. Het feit dat je in jouw smsjes steeds over J begint wil voor mij zeggen dat je het nog steeds niet snapt. Zoals ik vanaf moment 1 heb gezegd is dat iets tussen jullie maar je blijft het toch nog proberen. Het is niet belangrijk of we J (of jou) wel of niet geloven. Wat niet in jouw systeem past is dat we vrienden van jullie beide wilden zijn en dat ik niet mee ging in je verhalen en leugen dat zorgde er alleen maar voor dat ze nog erger werden en dat je harder ging praten. Dat we nog steeds met J omgaan heb je ons wel verweten dat heb je zelf verteld. Trouwens degene die liegt dat ben jij.... Verschillende situaties waar ik bij ben geweest heb je zo verdraait en overdreven. Denk je dat ik debiel ben ofzo?
Je hebt zelf aangegeven dat je het moeilijk vond dat we met jullie beide om wilde gaan en dat we dan ook niet op R hoefde te rekenen. Het feit dat je alles in negativiteit trok en er de meest vreemde verhalen van maakt is een rede geweest dat ik me in de keuken verstopte als ik de stem van R hoorde zodat jij niet met ons geconfronteerd werd. Ik/wij hebben R nooit genegeerd alleen jou en volgens mij is dat wat onze “grote vriend” Dick ook doet! (Vraag je nog even af wie er met negeren is begonnen! Ik heb je steeds proberen gedag te zeggen maar dan ga je weer schreeuwen)

Wie bemoeit er zich nu met andermans leven?
Wat Dick bij ons doet gaat je niets aan of denk je dat je zo belangrijk bent dat we het over jou gaan hebben?
R heeft van jou wel het een en ander gehoord over ons toen je je verhaal deed bij verschillende mensen en daarom weet hij zich geen houding te geven. Hij is 3! Ja en denk je nou echt dat J heeft geprobeerd om ons te gebruiken? Nee dus. Je mag ons wel wat hoger in schatten we zouden nooit iets doen om R te verwarren of om hem te schaden. We zijn gek op hem en missen hem. Hij is een kind en mag niet slachtoffer worden van wat volwassenen doen. We hebben ons tot nu toe altijd neutraal opgesteld tegenover R. Vraag maar aan je moeder die heeft het gehoord. Ik heb over je gepraat alsof je de liefste moeder van de wereld was en de vragen over zijn vader ontweken omdat ik niet weet hoe jullie dat aan hem vertellen... En dat gaat me trouwens niets aan mocht je me dat willen melden.
Dat gedoe met die cadeaus snap ik al helemaal niet. Dat je je daar nu nog druk om maakt. Volgens mij is er heel wat aan vooraf gegaan maar dat ben je zeker vergeten? Dat je een apparaat voor de deur zet in de vochtigheid is ook niet erg handig. Dat je via mail een beetje probeert te stoken in onze relatie. Ook vergeten? Dat je Sep welkom wilde heten lief bedoeld maar dat je vervolgens zijn moeder staat uit te kafferen en tegen haar staat te schreeuwen dat mag wel zeker. Een baby van een paar weken oud. Kom op hé’. Staar jij je maar blind op die cadeaus en dat jij je gekwetst bent maar wat je een ander aandoet is verder niet belangrijk. Er bestaat in jouw leven niet veel meer dan JEZELF verder is er niet zoveel belangrijk want zelfs ons leven zou om jou draaien. Je bent een grap !
Toen ik je een sms stuurde had ik niet de illusie dat het tussen ons weer goed zou komen. Dat zou ik namelijk moeten willen! Ik vroeg om normaal contact zodat onze kinderen met elkaar om kunnen gaan in de toekomst (zolang je hier nog woont omdat ik het hier voor je verpest hebt. Laat me niet lachen) Het uitgangspunt is dat R zich lekker voelt op het plein en zichzelf kan zijn en je kan erop vertrouwen dat we niets zeggen of doen wat hem zal schaden of verwarren. Dat wij hem met J zouden laten bellen is natuurlijk niet zo’n slimme opmerking van je. Hoe jullie dat op gaan lossen is inderdaad jullie probleem. Maar nogmaals dat heb ik de hele tijd al gezegd. Het verhaal wat je bij de andere hebt neergelegd vind ik fantastisch. De slachtofferrol staat je goed en ik ben blij voor je (effe niet sarcastisch) dat je wel iemand hebt die naar je luistert. Maar was het niet veel makkelijker geweest als je je anders had opgesteld ? Dan was je nog steeds welkom geweest en hadden we het nu over onze baby’s kunnen hebben. In deze brief staat vooral veel kwaadheid maar vergeet niet dat ik ook verdriet heb gehad al lijkt het alsof jij de enige bent die dat mag en kan hebben. S’nachts wakker liggen tja heb ik ook gehad. Hoe nu verder heb ik me ook afgevraagd en dan ja hoor maakte je het me weer makkelijk door een opgeblazen sms of door een scene te trappen. Hierbij ook het cadeau voor R doe ermee wat je wil al gooi je het weg omdat het onder de stinkende kattenharen zit. Heb het uit liefde gemaakt maar door dat ge-etter interesseert het me niet zoveel meer. Sandra

stampen als een kleuter.

03:40, 25.1.2010 .. 0 reacties .. Link

maandag 25 januari
Ze zorgt wel voor leuke verhalen die buurvrouw van mij.
Je moet je voorstellen dat we op een groot binnenplein wonen met daaronder een parkeergarage.
We hebben 3 trappen naar beneden, 2 daarvan naar de garage waarvan 1 een nooduitgang die we nooit gebruiken.
Zij wel om me af te snijden.
Ik loop naar onze schuur grenzend aan de garage en wie komt daar de garage binnenlopen via de nooduitgang. Ja hoor.... zij. Ik kijk haar aan en ze komt hard op me af lopen en onverschillig draai ik me hoofd af. Gaat ze stampen! Als een kleuter! Ik weet niet wat ze wil. Moet ik schrikken? Of ook stampen? Wat wil ze?
Er zijn geen kinderen bij dus we kunnen best effe vechten..... Neeeeee Zo ben ik niet. Dan mag zij de eerste klap uitdelen. Ik loop ondertussen gewoon door op weg naar de schuur en zeg: Je mag hier ook gewoon lopen hoor! Ze is alweer de trap op naar de binnentuin. Wat kwam ze dan doen in de garage? Ik zal het wel nooit weten maar ik heb het hier over het gedrag van een volwassen vrouw van bijna 40 met 2 kinderen.
Ze schreeuwt me na en ik schreeuw erdoor: Ik versta je niet! Echt niet hoor!
Die is het spoor bijster maar doet ze dit soort dingen ook waar de kinderen bij zijn?
Blijkbaar wel anders krijg ik niet zulke vragen van ons buurjongetje.

sneeuwbal

07:53, 24.1.2010 .. 0 reacties .. Link

Zondag 24 januari
Vanaf vandaag staat onze woning op funda. Spannend en nou maar afwachten......
We staan vandaag met onze woning in het zondagskrantje. Zou ze het hebben gelezen?
Ik heb de neiging om de advertentie uit te knippen en bij haar in de brievenbus te doen. Met de vraag of ze iemand weet dan is ze lekker snel van ons af en kan ze tenminste hardop liegen! Ik doe het niet!
We hebben een heerlijk dagje met z'n drieen en het heeft behoorlijk gesneeuwd. S'middags pak ik de kleine in om met hem te gaan wandelen. Zakjes om zijn voeten omdat hij niets anders als sloffen aan zijn voeten wil.
Bas is buiten sneeuw aan het weg schuiven en hoor dat hij met iemand staat te praten. Ik krijg een kriebel in mijn buik het is ons buurjongetje. Ik zet Sep buiten en die loopt naar Bas. Ik blijf in de portiek staan uit zicht. Ik durf niet tevoorschijn te komen. Ik wil hem niet in verlegenheid brengen. Dan stap ik naar Bas en Sep toe en hoor niets. Ik sta met mijn rug richting mijn buurjongetje en zijn huis. Dan hoor ik hem zeggen tegen zijn moeder: He' daar is Sandra, ik zal haar even zeggen dat ze niet zo lelijk tegen je moet doen. Zij zegt: Doe dat maar niet! Hij zegt daarop: Dan gooi ik wel een sneeuwbal naar haar! Doe dat maar niet zegt zijn moeder weer!
Even denk ik dat ik het verkeerd heb gehoord en dat we een sneeuwballengevecht gaan houden.
Maar dan zegt hij het nog een keer! Ik ga tegen Sandra zeggen dat ze niet meer lelijk tegen je moet doen.
Ik breek maar geef hem een brede glimlach.
Wat een trut ze spaart hem niet. Hoe kun je een kind zoveel verantwoordelijkheid geven. Zijis de moeder toch? zij moet er voor hem zijn. Buurjongetje is nog nooit getuige geweest van welk conflict tussen ons dan ook! Daarnaast is het een leugen. Wat erg dat ze zelfs bij haar eigen kinderen het slachtoffer uithangt. Hoe stom kun je zijn. Ze tekent hem voor het leven. Net 4 jaar geworden mag hij nog kind zijn of wat!
Hij zegt het tegen me: Sandra je moet niet zo lelijk doen tegen mijn moeder! Bam dat komt hard aan. Niet de sneeuwbal die hij mijn richting opgooit maar zijn vraag. Er schieten tientallen zinnen door mijn hoofd maar geen een geschikt voor een kind van 4. Ik stamel: Ben je er bij geweest? Nee zegt hij! De buurvrouw weet niet hoe snel ze van het plein af moet komen en roept hem bijzich. Ik lach nog steeds en naast me staan Bas en Sep. Ik denk alleen maar dat ze geluk heeft dat er kinderen bij zijn anders had ik niet voor mezelf ingestaan. Hoe kan ze hem zo gebruiken. Ik krijg een dikke glimlach van ons buurjongetje en hij steekt zijn tong uit. En hij gooit nog een sneeuwbal en ik denk heel even dat het best leuk zou zijn als we effe een gevechtje houden maar ik sta vast gevroren aan de straat en ik steek glimlachend mijn tong uit. Zijn moeder is al uit zicht en ik kijk naar hun huis en ik zie de dochter van de buurman naast ons staan. Ahhh zij is de nieuwe Sandra die nu alle klusjes en leugens van dat loeder mag aanhoren. Even gaat er eensteek van jaloezie door me heen. Zij ziet buurjongetje wel.
Wat ik wel vreemd vind is dat haar auto sinds dinsdag normaal staat en dat we deze week ook ineens een oproep kregen of we Sep nog wilde plaatsen bij het kinderdagverblijf tegenover ons. Ze had ervoor gezorgd dat we daar niet terecht konden. Wat is ze van plan?

Ons buurjongetje is jarig.

03:15, 15.1.2010 .. 0 reacties .. Link

14 januari.
Ons buurjongetje is jarig.
Ik heb een kaart met een muziekje gekocht en die heb ik vanmorgen in de brievenbus gegooid.
Ik weet bijna zeker dat die vanavond weer bij ons in de brievenbus ligt en dat is ook zo.
En waarom? omdat wij het kraamcadeau voor ons zoontje aan haar hebben terug gegeven.
Ze gebruikte de geboorte van onze zoon en haar cadeau voor hem als ruilmiddel en dat schoot bij ons verkeerd. En trouwens wat moet ik met een legging!
Ik weet niet eens hoe het precies gegaan is maar mijn vriend had een mailtje door gestuurd over een apparaat (iets van computergedoe) die hun hadden geleend maar die we nu zelf nodig hadden voor mijn schoonmoeder. Toen heeft ze een mail gestuurd naar mijn vriend met daar nog wat opmerkingen om in onze relatie te stoken en wat leugens over dr ex en dat we opgestookt waren door dr Ex. (Wij kunnen namelijk niet voor onszelf denken pfffff) Hij heeft dr toen een mail terug gestuurd dat hij niet in dr grappen trapte en een opmerking dat ze normaal moest gaan doen en tot die tijd zouden we het cadeau voor Sep niet accepteren.
Toen heeft ze gewacht dat we niet thuis waren en heeft ze het apparaat gewoon voor de deur gelegd in de regen wel in een tasje. Daarop heeft Bas het cadeau en nog wat andere geleende spulletjes ook voor de deur terug gelegt.
Daarop kreeg ik een sms met daarin de vraag of dit alles was wat we konden vinden met stinkende kattenharen... Ik denk dat ze blij was dat ze het weer terug had!
Maar sindsdien krijgen we alles terug wat we sturen/geven...
Had vorig jaar een tas voor ons buurjongetje gemaakt met zijn naam en ridders erop.
Ik had gehoord van zijn vader dat hij daar helemaal weg van was. Maar die kregen we weer terug! Die heb ik dan maar in de prullenbak gegooid omdat hij onder de beestjes zat.
Nou heb ik een schilderij van stof gemaakt met daarop zijn broertje ,zijn vader en hijzelf als kapitein.
Die krijgt zijn vader als zijn verjaardagscadeau met een door hem zelf geschreven verhaal over hem als kapitein.
Er zitten behoorlijk wat uren en trots in dit schilderij en Bas zei gisteren: Maak er maar foto's van want je weet nooit wat ze er mee doet.
Ik durf het nu niet meer aan zijn vader mee te geven maar het is voor zijn vader.....

Het begint weer van voren af aan.

08:20, 31.12.2009 .. 0 reacties .. Link

Woensdag 30 december
We komen bij de auto en ja hoor je raad het al.
Die auto staat weer akelig dicht bij.
We zijn allebei gespannen en die kleine brengen we naar het kinderdagverblijf. We doen wat klussen en zeggen nauwelijks iets. Als ik s'middags nog even in de stad blijf hangen en Bas al naar huis is. Krijg ik een berichtje. Het is Bas: Ik heb de makelaar opdracht gegeven om ons huis te gaan verkopen. Ik word in een klap 10 kilo lichter. Opluchting maar ook verdriet. Als we dan weg zijn zien we ons buurjongetje nooit meer en zal hij ons zoontje ook niet leren kennen!

Ze komt er mee weg!

07:53, 31.12.2009 .. 0 reacties .. Link

dinsdag 29 december
Zoals beloofd bel ik de agent om horen hoe het gesprek tussen hem en de buurvrouw is gegaan.
Hij verteld me dat hij haar verhaal ook heeft gehoord en van mening is dat de waarheid wel ergens in het midden ligt.
Of we haar met rust willen laten! Wat!? We hebben niks met haar en haar EX te maken dus of we ons er niet mee bemoeien. Ik begin te trillen. Hij verteld ook dat ze alles ontkent en meld dat het dus haar woord tegen het mijne is.
Omdat Bas een sleutel heeft van het hok waar de camerabediening zit zullen we de beelden van het parkeergedrag wel hebben gewist. De camerabeelden van de garage. Tja daar hadden wij nog niet aan gedacht maar zo is ze dus bezig. Ik had gedacht dat we zover niet hoeven te gaan. Zij kan natuurlijk naar de andere buurman gaan die ook een sleutel heeft van dat hok. Maar die heeft ze ooit verdacht van ongewenste intimiteiten omdat die haar op dr rug kriebelde. Moet je nagaan een man van in de 60 met een dochter van haar leeftijd en een lieve vrouw.
Maar ze was er niet vanaf te brengen dat hij niets van haar wilde. Stel je voor dat andere mensen dit ook te horen krijgen dan krijg je toch een rare situatie.
In iedergeval zaten we op dat moment met zn drieen aan het ontbijt en ik had er goede hoop in dat het een positief gesprek zou zijn met de politieagent. Niet dus. Bas riep hard: Hang maar op! Dit heeft geen zin.
Als hij niets wil doen gebeuren er vanzelf andere dingen. Ik word ziek van die doos.
Ik vraag de politieagent of het normaal is dat wij dan gaan verhuizen. Hij begint nogmaals over de situatie tussen de buurvrouw en haar ex. Een andere buurman en ik waren als vrienden naar het gerechtsgebouw gekomen om haar ex een knuffel te brengen en sterkte te wensen op de goede afloop. Niet om als buren tegen haar te dreigenwant dat had ik ons zoontje ook niet meegenomen. Zo heeft ze dat wel opgevat wat ik wel kan begrijpen maar als de vriendschap nog goed was geweest was ik daar voor beide geweest.
Maar daaruit concludeerde de agent dat we ons met hun bemoeien terwijl dit al een half jaar geleden gebeurd is.
Ik probeer hem nog een keer uit te leggen dat ik daar niet voor belde in eerste instantie. Wij hebben niets met hun situatie te maken en willen dat ook niet maar ze blijft ons erin betrekken. Ik zeg hem dat ik niet eens meer precies weet wat ik had verwacht met het inschakelen van hem maar dit had ik niet verwacht.
Zij lijkt niets gedaan te hebben en wij des te meer.
Het eind van het gesprek is vaag voor me.... Ik ben kwaad! Ik ben verdrietig! Ik wil met haar praten!
Wat kan zij goed liegen! Een tel later hoor ik die kleine brabbelen. We richten ons tot hem en stappen erover heen. Hij was zojuist getuige van een vervelende situatie en ik denk: Dit mag niet meer! En ik bedenk een manier om dit van me af te zetten. Je leest nu het resultaat en dat schrijven helpt. Misschien stuur ik haar een berichtje zodat ze het ook kan lezen!

Er is er 1 jarig!

08:16, 30.12.2009 .. 0 reacties .. Link

maandag 28 december
Vandaag is ons zoontje 1 geworden. Trots en vol liefde beginnen we de dag. Om 10 uur worden we gebeld.
De zus van Bas. Ze maakt zich een beetje zorgen en ze vraagt of ze langs mogen komen. Tuurlijk! En we springen onder de douche. Ze vraagt waar ik het meeste tegenaan loop. Opvoeden of werken. Pffff Niets van dat alles, dat mens! en ik begin te vertellen met tranen in mijn ogen. Ik ben opgelucht en als Bas even later beneden komt vraagt hij of we het over iets anders kunnen hebben. Dat doen we want we hebben een verjaardag te vieren. Halverwege de dag zie ik 2 gemiste oproepen. Het is de politieagent die me zou terug bellen. Ik bel hem en zeg morgen bel ik terug want vandaag hebben we feest!
Het was een heerlijke dag!

Hij is er toch!

07:27, 30.12.2009 .. 0 reacties .. Link

zondag 27 december
Vandaag vieren we voor de mensen die morgen niet kunnen de verjaardag van ons zoontje.
Vannacht tot 3 uur wakker gelegen. Heb me suf gepiekerd hoe ik hier overheen kan stappen.
Ben echt bang voor mezelf..... Nou goed, we gaan feest vieren!
De eerste visite staat voor de deur en ja hoor ! Hij is toch gekomen. Ik ben superblij dat hij deze keus heeft gemaakt. Ik zie dat hij zijn hand opsteekt. Ze heeft hem dus gezien. Dat kan narigheid worden.
Straks doet ze wat ze hem beloofd heeft en krijgt hij zijn kinderen niet te zien. Als ze nu maar niet de politie gaat bellen omdat hij hier is. Dat heeft ze namelijk eerder gedaan.Toen was hun zoontje op het kinderdagverblijf dus zagen we niet in waarom hij niet bij ons op visite mocht komen. Toen ik thuis kwam had ik al begrepen van Bas dat hij net weg was en dat de politie in de straat liep. Ik zag haar op straat staan met de politie en bedacht me dat ik mijn mond moest houden. We hadden toen al behoorlijk last met haar maar vonden het niet belangrijk genoeg. Eerst de kinderen een rustiger leefomgeving. Ik hoorde haar zeggen tegen 1 van de agenten dat ze even stil moest zijn omdat ik mee luisterde. Toen brak ik! Al maanden was ze aan het liegen over hem. Ze verzon van alles! Ze had me zelf gezegd dat ze hem kapot zou maken als hij weg zou gaan. En dat deed ze. Overal vertelde ze haar leugens tot aan de sportschool. Maar wij bemoeiden ons er niet mee. We dachten toen nog dat het over zou waaien en ze wel tot inkeer zou komen.
Ik begon te schreeuwen waar de politie bij was. Ik brulde dat ze op moest houden met liegen. Zij zei: Bemoei je met je eigen leven! Ik dacht die spoort niet! Dat is precies wat ik doe maar vrienden kunnen dus blijkbaar niet over de vloer komen. Ik begon te schelden en wat zei ik: Stomme koe! Niks vulgairs en ik had zoveel plannen wat ik allemaal zou schelden als ik de kans kreeg maar nee hoor..... Gewoon stomme koe.
Van haar had ik per sms, over de telefoon en recht in mijn gezicht al behoorlijk wat scheldwoorden te horen gekregen en ik kom met dit. Wat een watje....
We hebben het gezellig en ons jochie vermaakt zich prima. De dvd box die hij van onze vriend heeft gekregen is niet echt speelgoed maar is die dag en dag erna toch favoriet.
Na een paar uur vertrekt hij en ze staat niet meer voor het raam. Als later kinderen van visite buiten op het plein spelen stuurt ze die weg en ze komen een beetje overstuur bij ons terug om verslag uit te brengen.
Die mevrouw speelt de baas over ons: zeggen ze. Zo onverschillig mogelijk zeg ik: Dat geeft niets. Hier hebben jullie krijtjes. Ze gaan weer lekker spelen. Als even later ons buurjongetje buiten komt, komen ze naar binnen want daar durven ze niet meer naar toe. 1 van die kinderen zit bij ons buurjongetje op school.
Binnen ontstaat een discussie over haar. IK vraag of we het over iets anders kunnen hebben dan over deze hoop stront want anders ga ik door het lint.
Zoals elk jaar gaan we ook nu derde kerstdag met bas z'n familie eten. De visite zou er tot 2 zijn en dan konden wij ons voor bereiden op het diner. Dan heb ik al geen zin meer. Ik voel me leeg en ben gespannen.
Bij vertrek blijkt dat we ingredienten hebben gehaald voor een dessert voor 2 personen en we zijn met 11 volwassenen. Shit! We grijpen nog wat peren en een ananas in de hoop daarmee een leuk bordje te kunnen maken. Het is gezellig maar ik ben er niiet bij. Ons jochie merkt denk ik wel dat zijn moeder op dr tenen loopt. We eten wat en die kleine breekt af! Hij is moe maar kan de rust niet vinden en ik kan hem die niet geven. Als ik opkijk zie ik iedereen kijken en die kleine gaat alle kanten. Als een wilde is hij en ik ook.
Dan hoor ik een aantal mensen goede raad geven. En ik snauw ze af een moment later besef ik me dat ik me af reageer op die kleine. Ik schaam me voor me gedrag en ik wil weg. Dat doe ik dan ook en neem die kleine mee. Ik laat Bas alleen met het kleine beetje ingredienten. Wat ben ik een trut!

Het is kerst

04:41, 29.12.2009 .. 0 reacties .. Link

zaterdag 26 december
Tja woensdag heeft ze het gesprek gehad. Zou ze tot inkeer gekomen zijn? Haar kennende niet en word ze kwaad op ons. Prima als ze ons maar met rust laat. Gisteren kerst bij mijn ouders gevierd en dan heb je het er toch weer over. Maar het spookt door mijn hoofd. S'avonds belt hij naar Bas. Hij heeft haar een mail gestuurd met de boodschap dat hij morgen bij ons is op een bepaalde tijd om de verjaardag te vieren van ons zoontje en dat daarbij hun zoon meer dan welkom is. Haar antwoord: Als hij bij ons komt dan mag hij zijn kinderen niet meer zien en komt ze op de volgende afspraak niet.
Hij heeft een dilemma. Wat moet hij doen? Haar laten bepalen wat hij wel en niet mag. Bas verteld hem dat wat hij ook doet we achter hem staan. Ik vang delen van het gesprek op en ik begin zachtjes te huilen. De trut! morgen viert ons jochie zijn verjaardag en zij verknalt het voor hem want hij mag niet komen terwijl ze gek met elkaar zijn.
Fijne kerst!

Ik heb een wens!

04:12, 29.12.2009 .. 0 reacties .. Link

Dinsdag 22 december.
Eindelijk! Na zo'n 5 maanden staat haar auto normaal. Ik kan gewoon instappen en de spiegel zit nog goed.
Een moment van blijdschap even dan! Morgen komt de politie bij haar natuurlijk staat hij nu goed. Er zijn zelfs 3 andere buren die het opvalt. Ze zeggen: Ja ze zet hem zowat tegen jullie aan!
Ik ben dus toch niet gek er zijn naast ons ook andere mensen die het opvalt.
Maar ja ik blijf maar positief ons zoontje word 28 december 1 jaar, en onze wens is om dit samen met onze vriend (de ex) en hun zoontje te vieren. Ik weet nog heel goed hoe de eerste verjaardag van hun zoontje was. Zo leuk en zo blij als hij was. Maar toen liep zij ook al te klieren want er zouden vrienden van hem komen en we werden van te voren op de hoogte gesteld dat het zeer asociale en vreemde mensen waren. Zelfs hun kinderen werden beschreven. Hoe durf je!
Weet je dan maar een houding te geven als ze met je komen praten, en ze best aardig blijken en ik ze ook nog kan verstaan. De buurvrouw heeft me al meerdere keren haar zogenaamde verhaal verteld en ik snap nog steeds niet wat haar probleem is. Mijn conclusie hierin is dat ze jaloers is op hun vriendschap. Die hebben een band met de ex die zei nooit zal hebben met hem.
Maar goed de uitnodigingen zijn de deur uit en ik heb voor de kinderen die komen een zakje met spulletjes om uit te delen gemaakt. Die van hun zoon staat er ook tussen, hun jongste zoon is nog een baby dus die zal niet komen.
Misschien begrijpt ze wat ze aan het doen is als ze morgen een gesprek met de politie heeft. Wij hebben niets met hun conflict te maken en daar moet ze ons ook niet in betrekken.
Daarbij is onze vriendschap met haar al een jaar voorbij dus misschien word het tijd dat ze erover heen stapt.
Dan heb ik nog liever dat ze zich op ons af reageert dan op de kinderen maar ik denk dat die evengoed wel de dupe zijn. Dat heeft ze al verschillende malen laten zien aan ons.
Een aantal maanden geleden heb ik haar een brief geschreven met daarin mijn verhaal en met onze wens dat het weer rustig moest worden op het plein. Deze brief heeft ze ongeopend terug gegeven.
Maar toch denk ik dat het wel weer omgedraaid word en dat ze alles ontkent .

{ Vorige Pagina } { Page 1 van 2 } { Volgende Pagina }

Profiel

Categorieën

Recente Artikelen

Bas op het buro
aswolk brengt ook rust
Bas mag naar het buro
muziek voor de kinderen
aangifte doen

Vrienden

Eenpunt - Startpagina - Kliniek - Huurwoning